zaterdag 10 augustus 2013

We bezoeken Tongeren.

In het Gallo-Romeins museum in Tongeren is er een tentoonstelling over de Etrusken.
Knuffelpapa Frans is erg geïnteresseerd in geschiedenis en we gaan met de trein naar Tongeren.
 
Met de trein is altijd een beetje reizen en we zijn toch zo'n 2 uur onderweg vanuit Mechelen.
Ik vind het best wel spannend.
Er gaan veel mensen naar Tongeren, er is een heel deel van de trein gereserveerd. 
In onze wagon is het heel druk, ik blijf veilig en wel in mijn draagzak zitten.
 
(ik weet nu nog niet wat een belevenis de terugreis zal zijn...)
 
 
 
In Tongeren gaan we onze koffer naar het hotel brengen en dan gaan we naar de sportwinkel.
 
'Misschien passen deze sandaaltjes wel voor jou', denkt juf, maar helaas, ze waren te groot.
 
 
Ik bekijk de folder van de tentoonstelling over de Etrusken
 

Mooi hé!

 
In Tongeren moet je Ambiorix gezien hebben!
Dat moet een stevige kerel geweest zijn.
 
 
 
Ruiter Jules!
 
 
Ik was wel heel moe, na een badje heb ik heerlijk geslapen in het grote bed van het hotel.
 


In hotel Eburon


Het kamermeisje haar kar, de ideale plaats om te poseren.

 
Na een stevig ontbijt brengen we een bezoek aan het begijnhof van Tongeren.
 
 
We bezoeken het begijnhofmuseum.
 
 
Een spinnenwiel, om de wol van Rob zijn schapen te spinnen.
 
 
 
 
 
Het bezoek loopt stilaan ten einde.
We gaan terug naar het station om aan onze treinreis richting Mechelen te beginnen.
De vriendelijke meneer aan het loket legt ons uit om hoe laat de trein vertrekt en op welk spoor, en hij zegt er ook nog bij dat de trein al veel vroeger aankomt in het station.


 
Dat is gek, midden in de hete zomer staat er een bak strooizout op het perron. 
 


 
Als de trein aankomt, duurt het nog even voor hij vertrekt, dus begint juf haar belletje te rinkelen en in haar hoofd rijpt een plan...
Als we nu eens vragen of Jules eens in de locomotief, bij de machinist mag zitten...
 
Als de trein nog stilstaat mag het, en er is nog even tijd alvorens we vertrekken, dus het mag!
Wat lief van de machinist, zelf hoeft hij niet op de foto te staan.
Ik mag zijn domein even betreden, en trots dat ik ben!

 
 



Later word ik machinist!
 
Ik moet even bekomen van deze leuke ervaring.
We zitten helemaal alleen in onze wagon, ik kan niemand vertellen over mijn fijne belevenis.




Daar is de kaartjesknipper, 'de conducteur'.
Hij kijkt ons treinticket na, en doet een babbeltje.
 
 

'Wil jij mijn kepie eens opzetten, en mijn das aandoen' vraagt de kaartjesknipper, 'dan mag jij juf haar kaartje knippen.
Dat moet de vriendelijke man geen 2x vragen, trots knip ik juf haar treinkaartje.
 

 
'Treinbegeleider, dat wil ik later worden!  Of machinist, ik weet het nog niet helemaal zeker...'
De trip naar Tongeren was heel leuk, maar de machinist en de treinbegeleider zorgden voor nog een extra superleuke, onvergetelijke belevenis!
 


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen